چله نشینی

و باز به چله ای سی روزه خواهیم نشست تا مگر در این فرصت مراقبه کوتاه بازگشتی کنیم به خویشتن خویش وهجرتی کنیم از وادی خود به خدا  :


از جمادی مردم و نامی شدم

وز نما مردم به حیوان برزدم


مردم از حیوانی و آدم شدم

پس چه ترسم کی ز مردن کم شدم


حملهٔ دیگر بمیرم از بشر

تا بر آرم از ملایک پر و سر


وز ملک هم بایدم جستن ز جو

کل شیء هالک الا وجهه


(مولوی)


/ 0 نظر / 91 بازدید