باهوش!


باهوش!

کیه که از شنیدن این کلمه مست نشه و دماغش رو بالا نگیره!

اما واقعا "باهوش" کیه؟

آیا هر کی معادلات ریاضی رو بهتر حل می کنه لزوما آدم باهوش تری هم هست؟

خوب،گویا بله "هست" ! البته بر اساس تعریف "هوشمندی" در ایران!

در سال های اخیر اما تعریف بالا تا حدی بسط هم پیدا کرده. مثلا هر بچه نوزادی که این روزها ماهرانه تر با "ای پد" و "اپلیکیشن های موبایل" کار بکنه لقب شوالیه باهوش رو نصیب خودش می کنه!

اما سوال اصلی اینه که چه کسی حقیقتا "باهوش" تلقی می شه؟

بر اساس دیدگاه های اصیل علمی"هوش " توانایی کلی وجامع فرد است برای اینکه به طور هدفمند عمل بکنه، به طورمنطقی بیندیشه و به طور موثر با محیط اطرافش به مبادله بپردازه.

معنی این تعریف به زبان خودمونی تر می تونه این باشه که حتی اگر نابغه ریاضی باشیم اما بلد نباشیم با کسی ارتباط بگیریم، نتونیم کلمات رو درک کنیم، نتونیم کمی دورتر رو ببینیم و نتونیم تجربه بکنیم اونوقته که باید این واقعیت تلخ رو بپذیریم که بعله! از دریای هوش بشری فقط نیم چه جرعه ای بیش ننوشیدیم.

تجربه کردن ، تجربه کردن و تجربه کردن به شدت آدم ها رو باهوش می کنه. هر چه بیشتر ببینی ،هرچه بیشتر بشنوی و بخونی، و هر چه بیشتر جعبه تجربه ات رو پر بکنی مغزت رو چه فیزیکی و چه محتوایی ورزیده تر می کنی و خوب قطعا یه مغز ورزیده صاحبش رو  آدم باهوش تری خواهد کرد!


 


/ 0 نظر / 206 بازدید