درونگرایی یا برونگرایی

درونگرایی یا برونگرایی؟مسئله این است.

حتماً تا حالا تو زندگیتون و در روابط اجتماعیتون به آدمای زیادی بر خورد کردین که بعد از جدا شدن از آنها ،بعضی هاشون به نظرتون آدمهای اجتماعی یا برونگرایی رسیدند و نسبت به عده دیگشون حسی متضاد داشتین یعنی به نظرتون بسته، غیر قابل نفوذ و یا درونگرا رسیدند.

معمولاً معیار ما برای این جور داوریها سرعت در برقراری ارتباط با دیگران و میزان قدرت فرد در استفاده از کلمات یا به زبون عامیانه تر زبون بازی است.مثلاً اگر آدمی دو ثانیه بعد از دیدن یه موجود  زنده جدید سریع باهاش گرم بگیره و خودمونی بشه می­گیم عجب آدم اجتماعی است و برعکس اگر مدت زیادی را با کسی سپری کنیم که به زور چهار کلمه از دهنش در بیاد بهش مارک منزوی و گوشه گیر  بودن می­زنیم.

چیزی که همیشه برام جالب بوده این است که بر اساس تفکر عام آدمهای برونگرا ،بهتره بگم خیلی اجتماعی هر چی توی دلشون است می­ریزن بیرون  و با کسی رودر بایستی ندارند اما درونگراها خجالت می­کشن از اینکه خودشون را برای بقیه رو کنن و این ویژگی معملاً از طرف دیگران به عنوان نقطه ضعف محسوب می­شه.اما آیا همیشه اجتماعی بودن به معنی بیان خود واقعی است؟آیا درونگرا بودن همیشه به معنی ترس از بیان خود و نقطه منفی در شخصیت انسان است؟

به نظرم این دیدگاه را نمی­شه به همه تعمیم داد و هر نوع برونگرایی را تظاهر واقعی  درون فرد دونست حتی به نظر من گاهی خود این ویژگی می­تونه ابزاری باشه برای مخفی کردن خود واقعی؛یعنی از استراتژی هیاهوی بیرونی برای پوشش و حمایت از حقیقت درونی  استفاده می­شه.در واقع در برخورد با بعضی از این آمها هیچوقت نمی­تونی بفهمی خودشون چی می­خوان یا چی هستن.همیشه سعی می­کنن و گاهی هم تظاهر می­کنن که با مخاطبشون همراهن و نظر اون هم براشون مهمه.

از طرف دیگه هر درونگرایی هم لزوماً ناشی از ترس  از بروز خود نیست گاهی افرادی هستند که به دلیل ارزش و اهمیت زیادی که برای کلمات قائلند به همین راحتی و بی دلیل خرجشون نمی کنن و بیشتر شنوده هستند و در مورد انچه می شنوند فکر می کنن .هر جا هم که لازم شد دیدگاه هاشونو بیان می کنن با شجاعت و بدون هیچ واهمه­ای.

همه این حرفا رو زدم که بگم باید یخورده دست از ظاهر بینی و پیش داوری بر داریم یه کم به فکرمون اجازه بدیم سرشو از قالبای مختلفی که لحظه به لحظه می سازیم  بیرون بیاره و هوایی تازه کنه شاید اینطوری  بتونه قدرت عجیب قریبشو که روی طاقچه روح داره خاک       می­خوره با چشمهایی شفاف و  سرحال ببینه.

 

 

/ 1 نظر / 58 بازدید
صالح

سلام اول تبریک دوم برونگرا ها و درونگرا ها هر دو می تونن آدم های صادق یا کاذبی باشند سوم این دو تا تیپ شخصیتیه که لزوما نه بده نه خوبه چهارم چون خودم آدم درونگرایی هستم کاملا درک می کنم که آدم های درونگرا مورد اتهام بیشتری قرار می گیرند که آدم های ضعیفی هستند و آدم های برونگرا معمولا در مناسبات اجتماعی از موقعیت بهتری برخوردارند و تیپ شخصیتیشان به عنوان یک نقطه قوت تلقی می شه پنجم خدا حافظ