نویسنده : ش. خان سفید ; ساعت ۳:٥٥ ‎ب.ظ روز پنجشنبه ۱۳۸٧/۱٢/٢٢

ما معمولا فکر می کنیم در لحظات تفکر و تصمیم گیری فقط ذهن خودمونه که در گیره و ما در این عرصه تنهای تنهاییم .واین لحظات چه  دشوار خواهند بود برای ما.

اما من فکر می کنم در هر فرایند تفکر فقط ذهن ما در گیر نیست ،بلکه همه هستی و وجود در گیر  می شن ،نه فقط برای ما بلکه برای هر ذهن در حال تکاپویی .گاهی هم  این کائنات مشورت هایی خیلی قوی ارائه می دن که بعضی وقتهاچشمان فکر ما بدون توجه به آنها می گذرند.

اما خیلی وقت ها هم تو صدای هشدارشون را می شنوی که برات صحبت از مجهولاتی می کنن که بر تو پوشیده اند(مثل تغییر شرایط زندگی یا منحرف شدن ذهن از واقعایات به دلیل اعتماد به افرادی که چهره شون را برای تو مخفی کرده اند) و این ابهامات قطعا در نتیجۀ تصمیم گیری تو تاثیر  (مخصوصا منفی)خواهند داشت و اونوقته که می فهمی صرف انرژی ذهنی در مورد مسئله ای که در ذهنت مدام در حال حرکت بود چیزی به جز اشتباه محض نبوده و نا خوداگاه در برابر این همراهی و یاری بزرگ  سر به سجده وجود می گذاری.




کلمات کلیدی :خدا و کلمات کلیدی :روانشناسی