نویسنده : ش. خان سفید ; ساعت ۱٢:٥٥ ‎ق.ظ روز جمعه ۱۳۸٧/٩/۱

افلاطون می گه: اگه با دلت چیزی یا کسی رو دوست داری زیاد جدی نگیرش، چون ارزشی نداره، چون کار دل دوست داشتنه، مثل کار چشم که دیدنه، اما اگه یه روز با عقلت کسی رو دوست داشتی، اگه عقلت عاشق شد، بدون که داری چیزی رو تجربه می کنی که اسمش عشق واقعیه.

 توی این جمله جالب از افلاطون  برداشتی که من از عقل دارم  دو دو تا چهار تا کردن صرف و منافع شخصی را در نظر گرفتن نیست , اگرچه در عشق های غیر عقلانی هم این عنصر به صورت خودخواهی و خواستن معشوق برای خود وجود داره, منظور من اینه که اگر به جایی رسیدی که فردی را  اول از همه به خاطر رفتارها و خلقیاتش دوست داشتی و نه صرفا به دلیل جاذبه فطری اونوقته که عشق واقعی را تجربه می کنی.




کلمات کلیدی :عشق