نویسنده : ش. خان سفید ; ساعت ۱٢:۱٠ ‎ق.ظ روز چهارشنبه ۱۳۸٧/۳/٢٢

امروز چند بیت را به طور اتفاقی جایی شنیدم که خیلی به دلم نشت تعریف قشنگی از عشق داشت :

 

 

عشق بازی کار هر شیاد  نیست            این شکار، دام هر صیاد نیست

 

عاشقی را قابلیت لازم است                 طالب حق را حقیقت لازم است

 

عشق ، از معشوق اول سر زند           تا به عاشق ، جلوه دیگر کند

 

تا به حدی که برد هستی از او           سر زند صد شورش و مستی از او

 

شاهد این مدعی خواهی اگر              بر حسین و حالت او کن نظر

 

روز عاشورا در آن میدان عشق         کرد رو را جانب سلطان عشق

 

بارالها این سرم این پیکرم                این علمدار رشید این اکبرم

 

این سکینه این رقیه این رباب            این عروس دست وپا خون در خضاب

 

این من و این ساربان،این شمر دون     این تن عریان میان خاک و خون

 

این من واین ذکر یارب یاربم             این من و این ناله های زینبم

 

پس خطاب آمد زحق کی شاه عشق     ای حسین یکه تاز راه عشق

 

گر تو بر من عاشقی ای محترم     پرده برکش من به تو عاشقترم

 

غم مخور که من خریدار توام        مشتری بر جنس بازار توام

 

هر چه بودت داده ای در راه ما      مرحبا صد مرحبا خودهم بیا

 

خود بیا که می کشم من ناز تو       عرش و فرشم جمله پا انداز تو

 

 




کلمات کلیدی :شعر