نویسنده : ش. خان سفید ; ساعت ۱۱:۱۳ ‎ب.ظ روز شنبه ۱۳۸٩/٦/٢٧

گاهی وقتها هدف هستی و گاهی وسیله ای، بعضی ها تو را مثل مانع می بینند و برای بعضی ها انگیزه ای.از دید عده ای هم آیینه دق  محسوب می شوی. یه عده ای را خوشحال می کنی و چند نفری هم با دیدنت دمق و افسرده می شوند. این یعنی انسان. جمع اضداد. اما خودت در آیینه درونت چه کسی را می بینی؟ کدامیک از این چهره ها را؟ آیا قضاوت های دیگران با داوری تو از خودت یکسان است؟ آیا مغروری و پر منت یا ساده و معمولی؟ آیا شاد می کنی یا شادی می گیری؟

آیا تو را منصفانه می بینند یا از سر خود خواهی و منفعت طلبی قضاوتت می کنند؟ معیار کجاست؟ شاخص چیست؟

خدایا، آیا اصلا بجز خودت کسی اجازه تکیه بر جایگاه شیشه ای و حساس داوری را دارد؟؟؟؟




کلمات کلیدی :همه چیز و کلمات کلیدی :خدا