نویسنده : ش. خان سفید ; ساعت ۱٠:٤٠ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ۱۳۸٧/۱/٢٧

خیلی جالب بلاخره این سریال های تلویزیونی هم مفید فایده واقع شدن من بعد از دیدن سریال شهریار تازه فهمیدم که شعر زیر مال شهریار است البته این از کم کاری خودم هم بوده است همیشه با شنیدن این شعر ان هم با صدای مسحور کننده استاد بنان حس غریبی بهم دست می ده یجور غصه شاد یک تلخی شیرین از شنیدنش خیلی لذت می برم.

 آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا

 آمدی جانم به قربانت ، ولی حالا چرا ؟                 بی وفا ، حالا که من ، افتاده ام از پا چرا ؟

 نوشداروئی وبعد از مرگ سهراب آمدی               سنگدل این زودتر می خواستی حالا چرا ؟

 عمرما را مهلت امروزوفردای تو نیست !               من که ، امروز مهمان تو ام ، فردا چرا ؟

 نازنینا ، ما به ناز تو ، جوانی داده ایم                  دیگر اکنون ،با جوانان ناز کن با ما چرا؟

 وه که با این عمر های کوته بی اعتبار                این همه غافل شدن ازچون منی شیدا چرا؟

شور فرهادم ز پرسش سر به زیر افکنده بود          ای لب شیرین ، جواب تلخ ، سر بالا ، چرا؟

ای شب هجران که یک دم در تو چشم من نخفت       اینقدر ، با بخت خواب آلود من لالا چرا؟

آسمان ، چون جمع مشتاقان ، پریشان میکند           در شگفتم ، من نمیپاشد ز هم ، دنیا چرا؟

در خزان هجر گل ، ای بلبل طبع حزین               خاموشی شرط وفا داری بود غوغا چرا؟

شهریارا بی حبیب خود نمی کردی سفر             راه عشق است این یکی بی مونس و تنها چرا ؟

                                                

 شهریار




کلمات کلیدی :شعر